روزايي بود که من تنها بودم

تا تو امدي و من رو همراه شدي

تا کي بگم که تو  من رو با خودت بردي

وقتي تو اومدي من چي بودم

حالا که تو هستي من چي هستم

از تنهايي در اومدم و با تو همراه شدم

خيلي دلم تنها بود

با تو که بودم خيلي زندگي برام زيبا بود 

ولي چگونه تو توانستي من رو تنها بذاري ؟

اين سوال چند وقته که تو ذهنم داره پر مي زنه

نمي دونم ديگه به کي اعتماد کنم

ديگه دلم به کسي رضا نميشه

همش تو رو صدا مي کنه

دوست من کجايي که دل هواتو کرده

بيا اي مهربانم منو تنها نذار

 دوست داشتم تو زندگي با تو باشم

ولي چي کار کنم که دست روزگار

تو رو از من جدا کرده

هنوزم تو دلم اين اميد رو دارم

که تو مي آيي

من رو با خود به شهر عاشقا مي بري

واي از اون روزي که من بي تو بمونم

بدون اون روز ديگه پايان عمر منه

دوست من دوستت دارم

اين رو به دوست عزيز و مهربانم تقديم مي کنم.