مي خوام باهات حرف بزنم با توئي که مي خواي بري

حداقل بگوچرا چرا مي خواي تنها بري؟

بذار منم باهات بيام با هم بريم به اسمون

با هم بريم ائن دور دورا، تا اخراي کهکشون

بذار منم باهات بيام تا که تو تنها نباشي

اونجا دلت زود ميگيره بهتره که با من باشي

اگر که اينجا بمونم از غصه تو ميميرم

اما اگه پيشت باشم از نفسات جون مي گيرم

من اينجا تنها مي مونم تو ميري باز يه جاي دور

دعا بکن تو نبودت چشماي من باشن صبور

يه يادگاري از خودت براي من کنار بذار

شبا به ياد من بيفتُ چشماتو روي هم بذار

منم واست تا خود صبح هر شب يه اواز مي خونم

اين و بدون که من با تو تا اخر خط مي مونم

اگه يه روزي اومدي ديدي ديگه من نبودم

ديدي کنار پنجره به راهت دلتنگ نبودم

بدون چراغ عمر من ديگه واست نور نداره

هرگز نمي خواست که بره اينجوري تنهات بذاره

اما تو لحظه هاي اخرش اينومي گفت با زمزمه

بايد برم وقت ندارم فرصت من خيلي کمه

فقط يه پيغامي دارم براي من برسونيد

اگر سراغم و گرفت سلاممو برسونيد

بهش بگيد تا اخرش همش فقط اسمتو گفت

از مهربوني چشمات و گرمي قلب تو گفت

بعدش ديگه پر زد و رفت با اون چشماي گريونش

اما تبسمي بودش روي لباي خندونش